ไดอารี่ชีวิต 2, ตอน ถือเสีย Options

[siriuma]

เสียงระฆังบอกเวลาโรงเรียนเลิก เด็ก ๆ ต่างพากันวิ่งชุลมุนเก็บกระเป๋าสัมภาระ ยกเก้าอี้ขึ้นบนโต๊ะอย่างเรียบร้อย บางห้องก็มีการท่องสูตรคูณ บางห้องก็สวดมนต์ไหว้พระ มะลิเก็บข้าวของพร้อมถุงเสื้อผ้าชุดนักเรียนใหม่ ที่ได้รับบริจาควันนี้ พร้อมสมุด และดินสอ ที่มีรูปพระเจ้าอยู่หัวบนปก เล่มสีน้ำตาลอย่างดี " มะลิไปเล่นเต้นกระโดดยางที่บ้านเพิ่นกบกันบ่ " " บ่อล่ะนวล ""เสียดายเด้ มะลิเต้นกระโดดยางเก่งกว่าใครเลยแหม"นวลบ่นก่อนจะแยกทางกันกลับบ้าน มะลิกลับถึงบ้านเห็นแม่ใหญ่กำลังสาละวนก่อไฟนึ่งข้าวเหนียวอยู่ในครัว "แม่ใหญ่มื่อนี่ครูเอาชุดนักเรียนมาแจก มีสมุดกับดินสอนำ""ดีแท้ลูก ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าซะเด้อ ไป๋แม่ใหญ่สิพาไปขุดปูมาป่นกินแลง" เด็กหญิงรีบเปลี่ยนเสื้อผ้า เป็นชุดใส่อยู่กะบ้าน แกะถุงชุดนักเรียนที่ได้รับบริจาคมาดู เสื้อพร้อมกระโปรงตัวใหม่ เป็นครั้งแรกที่มีเสื้อผ้าใหม่ เพราะชุดก่อนส่วนมากก็ได้รับมาจากเพื่อนบ้านที่ใจดีนำมาให้ มะลินั่งดมชุดใหม่ กลิ่นก็หอม แถมกลีบรอยรีดเรียบสวยงามจนไม่กล้าใส่ เพราะกลัวมันจะยับ เตารีดก็ไม่มี ทุกวันนี้แค่ซักแล้วก็ตากแห้งเสร็จก็พับเก็บเป็นใช้ สมุดใหม่ ปกหลังมีตัวเลขแม่สูตรคูณให้ด้วย มะลิรีบวิ่งลงจากบ้านไปหยิบเอาถัง พร้อมเสียมเดินตามยายไปที่ทุ่งนา เดินหารูปูแล้วขุด " อย่าเอามือไปแหย่รูสุ่มสี่สุ่มห้าเด้อลูก ระวังแมลงอื่น มันสิตอด (ต่อย )มือเอาเด้อ"
ได้ปูสิบกว่าตัวสองยายหลานก็กลับบ้าน ขากลับก็ตักน้ำตรงบ่อกลางทุ่งนาหาบใส่บ่ากลับมาบ้านด้วย "มะลิเอ้ยไปเก็บยอดตำนิล(ผักตำลึง) มาลวกกินกับป่นปูแนลูกเอ้ย " แม่ใหญ่เดินเข้าครัวจัดเตรียมทำกับข้าว "จ้า แม่ใหญ่ อย่าลืมเก็บกระดองปูไข่ไว้ให้หนูเอาข้าวเหนียวจิ้มกินแนเด้อ "
อาหารมื้อเย็นวางบนถาดสานจากไม่ไผ่ มีถ้วยใส่ป่นปู พร้อมผักลวก และที่ขาดไม่ได้ก็คงเป็นน้ำพริกปลาแดกบอง หรือปลาร้าสับ มะลิเอาข้าวเหนียวร้อน ๆ จิ้มที่กระดองปูไข่ที่แม่ใหญ่คัดใส่จานไว้ให้ต่างหาก "คิดฮอดบักตาลเด้ ถ้ามันอยู่นำคือสิได้จ้ำข้าวกับกระดองปูไข่ป้อนมันเนาะแม่ใหญ่ " มะลิถูกสอนให้รู้จักแบ่งปันน้องเสมอและรักน้องดังนั้นไม่ว่าจะกินอะไรก็ต้องแบ่ง " อย่ากินคำโป่มเด้อ (คำโต ) งูเขียวสิมาเกี้ยวไส้เด้ ต้องแบ่งน้องกินนำ" นี่คือคำสอนของแม่ใหญ่ แต่วันนี้น้องไม่อยุ่ มะลินั่งจิ้มข้าวกับกระดองปุคนเดียวเลยอดคิดถึงน้องไม่ได้
"ฟ่าวกินเด้อลูก ลมพัดคือฝนสิตกเด้ ย่านไฟสิดับ มื่อนี้บ่ต้องไปเบิ่งโทรทัศน์ดอก เพราะไฟคือสิดับแน่ ๆ " แม่ใหญ่พูดแม่นยิ่งกว่าหมอกฤษ์คอนเฟิร์ม พอหลังจากกินข้าวเสร็จฝนก็ตกหนัก ไฟดับทันที แม่ใหญ่จุดตะเกียงไฟ แสงตะเกียงไฟภายในกระท่อมน้อย แม่ใหญ่นั่งตำหมากเคี้ยว หลานนอนอ่านหนังสือ ซักพักแม่ใหญ่เดินไปเตรียมถังที่มีไว้รองน้ำฝนจากหลังคา " ตกมาหลาย ๆ แนเด้อฝนเอ้ย ให้ผักได้งาม ๆ แน ให้ได้กินกุ้งกินปลาแน" เสียงแม่ใหญ่บ่นพร่ำ ๆ คนเดียว สองยายหลานนอน มะลินอนฟังเสียงฝนตกระทบหลังคา นึกดีใจพรุ่งนี้จะได้ใส่ชุดใหม่ไปโรงเรียน อยากให้แม่กับพ่อกับน้องได้เห็นมะลิใส่ชุดนักเรียนใหม่ นึกถึงคำพูดแม่ใหญ่ คงจะดีถ้าได้กินก้อยกุ้ง ไม่ได้กินมานาน เมนูของโปรดพ่อ ถ้าฝนดี พ่อกับแม่และบักตาลน้อยคงสิได้กลับบ้านไว ไว เนาะ เด็กหญิงนอนคิดจนเผลอหลับไป
ติดตามตอนต่อไป ฝนจะแล้งหรือน้ำจะท่วม พรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร ไม่มีใครรุ้ค่ะ สวัสดีค่ะ

[Sam-Louise]

ต้องรอพรุ่งนี้เลยเหรอคะ?
ทางเหนื่อเค้าจะชอบเอาอะไรไม่รู้สีเหลืองๆใส่กระดองปู รสชาติเค็มๆ เอาข้าวเหนียวจิ้ม อร่อยม๊ากกก

[Sam-Louise]

ไม่มาต่อจริงๆเหรอจ่ะ ยังรออ่านอยู่นะ

[ChabaR]

อ่านแล้ว อยากอ่านต่อค่ะ

เขียนบรรยายได้ดีมากๆค่ะ

[siriuma]

โทษทีจ้า พอดีนักแต่งเรื่องคนนี้ยุ่งมากเลย ไม่มีเวลามานั่งปั้นเรื่องเลย ช่วงใกล้ ๆ สิ้นเดือนอย่างนี้ยิ่งแล้วใหญ่ จะปิดงบสิ้นปีด้วยน่ค่ะ แต่จะพยายามหาเวลาว่าง ๆ มาแต่งเรื่องต่ออีกค่ะ



ขอบคุณค่ะที่ทนอ่าน


คิดเอง เขียนเอง แต่งเอง แต่ไม่อยากอ่านเอง

ปอนด์