สอบถามคุณครูทั้งหลาย, สอนเด็กกับ Options

[Guest_นุติ_*]

สวัสดีค่ะ คุณครูทั้งหลาย วันนี้นุตินั่งทำแผนการสอนภาษาไทยให้ชาวต่างชาติอยู่ เป็นการสอนผู้ใหญ่ แต่มีโจทย์อยู่ข้อหนึ่ง

ที่ตอบไม่ได้คือ โปรแกรมการสอนผู้ใหญ่ กับ สอนเด็กแตกต่างกันอย่างไร นุติไม่มีประสบการณ์สอนเด็กเลย และ รู้ตัวว่าสอนเด็กไม่ได้ นุติอยากจะได้คำอธิบายความแตกต่างของการสอนเด็กและ ผู้ใหญ่ เพื่อชี้แจงในห้องเรียน แต่อธิบายเป็นข้อๆ ไม่ได้ ว่าแตกต่างอย่างไร ช่วยหน่อยค่ะ คุณครูที่จบครูมาโดยตรง มีทฤษฎีอธิบายไหม๊ค่ะ

ขอบคุณว่งหน้าค่ะ

[Guest_beuy_sk_*]

แวะมานั่งฟังคำตอบด้วยคนจ๊ะ
ไม่เคยเป็นทั้งครูเด็กและผู้ใหญ่จ๊ะ นุติ

[Guest_PaSue_*]

คำถามง่าย สั้น คำตอบยาวค่ะ ต้องใช้บรรยากาศ การตอบ เหอๆๆ เอาวิชาการไปก่อน ส่วนครูภาคปฎิบัติจริงรออีกหลายท่าน
มันมีหลายองค์ประกอบ แต่ขอตอบแบบหว่านแหก่อน
การเรียนการสอนภาษาไทยให้เด็กและเยาวขนในต่างแดน ไม่ง่าย แล้วกลุ่มผู้ใหญ่ชาวต่างชาติอีกก็อีกกลุ่มหนึ่งที่ต้องทำความเข้าใจ

สภาพโดยทั่วๆไปอาจกล่าวได้ว่าไม่มีหลักสูตรแน่ชัด ต้องจัดตามจุดประสงค์ผู้เรียนเน้นทักษะการอ่าน การเขียน
การพูดแบบผู้สอนประยุกต์เอง
สื่อที่นำมาใช้เป็นสื่อที่นำมาจากเมืองไทย เด็กที่เรียนเติบโตในสิ่งแวดล้อมที่ผิดแปลกไปจากเมืองไทย เมื่อเรียนมาแล้ว ไม่ สามารถนำไปใช้ในการสื่อสารได้กมี ภาษาเป็นทักษะ ไม่ฝึก ไม่ใช้ ก็ลืม ส่วนผู้ใหญ่ชาวต่างชาติเรียนเพื่อสนุกสนาน หรือเพียงเพื่อการสื่อสารเบื้องต้นได้

เกี่ยวกับการจัดชั้นเรียน เนื่องจากความรู้พื้นฐานของเด็กและเยาวชนเชื้อสายไทยในต่างแดนมีไม่เท่ากัน นักเรียนหลายคนพูดภาษาไทยยังไม่ได้ แต่ต้องมาเรียนรวมกับนักเรียนที่พูดภาษาไทยได้บ้างแล้ว รวมทั้งความแตกต่างด้านอายุของเด็ก
ยิ่งผู้ใหญ่ชาวต่างชาติก็ต้องใช้จิตวิยาการเรียนการสอนแบบผู้ใหญ่
ครูผู้สอนแตกต่างกันไป ไม่ได้ศึกษามาทางด้านการศึกษา หรือมีวุฒิทางครู แต่สอนเก่งเยอะไป แต่บางคนก้ไม่เอาใหนก็มี

โดยสรุปเอาเองว่าโปรแกรมการสอนภาษาไทยผู้ใหญ่ชาวต่างชาติ่ต้องยืดหยุ่นกว่า โปรแกรมการสอนเด็ก ค่ะ

[Guest_yourlittlestar_*]

อันนี้ดาวน้อยคิดเองนะนุติ

การสอนผู้ใหญ่ก็ดูแนวๆ จากครูเอสเอฟอีได้ หรือแอบถามเขาก็น่าจะบอก คือเป็นแนวให้ศึกษาหาความรู้เอง แต่นำทางให้นิดหน่อย

ส่วนการสอนเด็กคงออกคำสั่งให้ปฎิบัติตามอย่างเดียว หรือส่วนใหญ่ แล้วปล่อยให้ฟรีสไตล์บ้างเล็กน้อย เพื่อพัฒนาการ

[Guest_นุติ_*]

ขอบคุณป้าบ๋วยที่มาให้กำลังใจ (IMG:style_emoticons/default/biggrin.gif) ป้าซูที่มาที่มาอธิบายค่ะ แม้จะเป็นการหว่านอย่างที่ป้าว่า นุติก็เก็บมาเรียบเรียงอีกทีค่ะ

ทำให้นุติหาคำอธิบายให้กับผู้เรียนชัดเจนขึ้น ว่ามันแตกต่างจากการสอนเด็กนะ การสอนผู้ใหญ่นุติก็สอนแบบประยุกต์ คือเอาสิ่งที่เขารู้ว่าเล่าเกี่ยวกับเรื่องที่เรียน แปลงเป็นภาษาใหม่ที่เรียน หยืดหยุ่นเรื่องโครงสร้าง หรือ หลักไวยากรณ์ สมมุติจากสถานการณ์จริง เล่นมุก ผู้ใหญ่ก็เข้าใจ และ ก็สนุกกับการเรียน แต่กับเด็กทำไม่ได้อย่างนั้น เด็กแน่นอนว่าชอบอะไรที่สนุกๆ แบบว่าเล่นเกมส์ตลอด นั่นแหละที่เขาชอบ เด็กชอบให้ออกคำสั่งใช่เลย อย่างที่ดาวน้อยว่านั่นแหละ เคยสอนเด็กที่ไม่เคยเรียน a b c มาก่อน ในเวลาที่จำกัด ยากมาก และ เครียดมาก เราไม่มีจิตวิทยาพอสอนเด็ก อยากพัฒนาการสอนตรงนี้ รอคำแนะนำและ แนวทางการสอนจากคุณครูท่านอื่นอีกค่ะ

[Guest_Kibby_*]

กิ๊บมานั่งฟังด้วยคนนะพี่

คำถามนี้น่าสนใจจัง

[Guest_fanta_*]

องค์ประกอบหนึ่งคือ แรงจูงใจในการเรียน
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเด็ก อาจมาเรียนเพราะหลายสาเหตุ เช่น พ่อแม่อยากให้เรียน หรือเรียนตามเพื่อน มากกว่าที่จะมาเรียนโดยสมัครใจ ส่วนผู้ใหญ่ไม่ต้องพูดถึง เขามีความตั้งใจจริงที่จะเรียนอยู่แล้ว เพื่อจุดประสงค์บางอย่าง
และอีกอย่างหนึ่งคือ ช่วงความสนใจ เด็กจะมีความสนใจในสิ่งใดสิ่งหนึ่งในช่วงเวลาที่น้อยกว่าผู้ใหญ่

ดังนั้น การสอนเด็กควรเป็นการสอนที่เน้นการเล่นปนเรียน ให้เด็กเรียนโดยที่เขาไม่รู้ตัวว่ากำลังเรียนอยู่ อาจป็นการเล่นเกม หรือกิจกรรมทางภาษาอื่นๆ หลังจากที่เรียนเนื้อหาหรือโครงสร้างทางภาษาไปแล้ว แต่ไม่ควรใช้เวลากับกิจกรรมหนึ่งๆ มากเกินไป และอีกอย่างหนึ่งที่ขาดไม่ได้คือ สื่อการสอนที่เร้าความสนใจเด็ก เช่น ของจริง ของจำลอง บัตรภาพ บัตรคำที่มีสีสันสวยงาม เป็นต้น

ส่วนผู้ใหญ่นั้นความมีวุฒิภาวะจะทำให้เขามีความอดทนและความตั้งใจมากกว่าเด็ก แต่อย่างไรก็ตาม ถึงผู้ใหญ่จะมีแรงจูงใจในการเรียนและมีความอดทนมากกว่าเด็ก พวกเขาก็ต้องการการเรียนที่สนุกสนานและบรรยากาศที่เอื้อต่อการเรียนภาษาเช่นเดียวกันกับเด็ก

นึกออกแค่นี้แหละค่ะ รอท่านอื่นมาร่วมแชร์นะคะ
ปล. ทฤษฎีการสอนต่างๆ นั้น ส่งคืนครูไปเมื่อ 15 ปีที่แล้ว อิอิ (IMG:style_emoticons/default/biggrin.gif)

[Guest_นุติ_*]

ขอบคุณน้องกิ๊บที่อยู่เป็นเพื่อนรอฟัง และ ขอบคุณ คุณแฟนต้ามากๆค่ะที่เข้ามาแบ่งปัน เด็กที่มาเรียนซึ่งเรารับสอนไม่มากนัก ส่วนใหญ่คือ พ่อแม่อยากให้มาเรียน เขาก็เลยเบื่อ เราก็ต้องช่วยคุยเรื่องทัศนคติ ทำให้เขาชอบที่จะเรียนภาษามากยิ่งขึ้น และ เด็กๆ สมาธิสั้น เนี่ยเป็นปัญหาของนุติเอง ที่ไม่มีความอดทนต่อเด็กนัก ก็เลยไม่อยากสอนเด็กอีกต่อไป..ต้องไปฝึกจิตวิทยาการสอนเด็กเยอะๆ จึงจะสอนได้

[Guest_Lisra_*]

เคยอยากเป็นครูค่ะ สมัยเด็กๆเพราะคุณพ่อเป็นครู..แต่ไม่ได้เป็นเพราะไหวตัวทัน ที่บอกว่าไหวตัวทันเพราะคิดว่าตัวเองคงไม่มีความอดทนกับเด็กๆแน่นอน ตอนนี้เป็นพยาบาล ทั้งๆที่ไม่เคยคิดว่าจะเป็นได้ ทำงานกับชีวิตคนนี่ ยากกกกกชมัด

[Guest_นุติ_*]

เคยอยากเป็นครูค่ะ สมัยเด็กๆเพราะคุณพ่อเป็นครู..แต่ไม่ได้เป็นเพราะไหวตัวทัน ที่บอกว่าไหวตัวทันเพราะคิดว่าตัวเองคงไม่มีความอดทนกับเด็กๆแน่นอน ตอนนี้เป็นพยาบาล ทั้งๆที่ไม่เคยคิดว่าจะเป็นได้ ทำงานกับชีวิตคนนี่ ยากกกกกชมัด

(IMG:style_emoticons/default/biggrin.gif) ตรงกันข้ามกับคุณอุ๋ยเลย ตอนเด็กๆ นุติไม่อยากเป็นครู และ ไม่อยากเรียนด้านครู เลี่ยงมาตลอดๆ จนสุดท้ายก็มาเป็นคนสอน ไม่อยากจะใช้คำว่าครูเลย เพราะยังไม่บรรลุ อิอิ พยายามๆ อยู่ แต่สนุก และ ท้าทายตัวเองดีค่ะ รู้สึกดีที่เราสามารถถ่ายทอดทักษะด้านที่ถนัด ให้กับคุณอื่นๆได้ แต่ก็งานหนักใช่เล่นเลย

[Guest_*LillaMy*_*]

นั่งคิดหลายวันว่าจะช่วยตอบนุติว่ายังไงดี ชบาสอนทั้งเด็กและผู้ใหญ่ อันที่จริงกลุ่มเด็กก็ยังแยกย่อยไปได้อีกตามวัย เช่นเด็กก่อนวัยเรียน เด็กประถม เด็กมัธยม ฯลฯ ซึ่งแต่ละกลุ่มก็มีลักษณะแตกต่างกันไปตามประสบการณ์ชีวิตของเขา ดังนั้นการจัดการเรียนการสอนก็ต้องให้สอดคล้องกับธรรมชาติของนักเรียนในกลุ่มนั้นๆ เหมาะสมกับธรรมชาติของการเรียนรู้ของเขา เด็กแต่ละวัยมีช่วงความสนใจแตกต่างกัน

ส่วนกลุ่มผู้เรียนในวัยผู่ใหญ่ ก็เป็นอีกลักษณะหนึ่ง เพราะนักเรียนจะมีจุดมุ่งหมายในการเรียนค่อนข้างชัดเจน และมีความสนใจในการเรียนค่อนข้างมาก ผุ้ใหญ่ได้เปรียบเด็กคือมีประสบการณ์ชีวิตมาก่อน ซึ่งก็เป็นส่วนที่ดี ที่นับว่าส่งเสริมการเรียนได้ เช่นมีประสบการณ์เรื่องตลาดน้ำ เมื่อมีบทเรียนที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับตลาดน้ำก็ทำให้เกิดภาพและเข้าใจได้ง่ายขึ้น
ในขณะที่เด็กๆนั้นยังขาดประสบการณ์จริง อาจเรียนรู้โดยการใช้จินตนาการมากกว่า นั่นก็หมายความว่าบทบาทของครูสำหรับเด็กๆ ก็คือ ครูสามารถจำลองสถานการณ์ เรื่องราวต่างๆ เพื่อสื่อหรือถ่ายทอดให้กับนักเรียนได้
คุณครูจึงเป็นโลกใบใหม่ของนักเรียน...

ส่วนนักเรียนที่เป็นผู้ใหญ่...ชบาคิดว่า ทั้งครูและนักเรียนมีโลกหนึ่งใบร่วมกัน พร้อมๆกับโลกแห่งประสบการณ์ที่แตกต่างแถมมาอีกคนละใบ
ในชั่วโมงเรียนจึงมีความตื่นเต้นและน่าสนใจอยู่ตลอดเวลา

[Guest_นุติ_*]

ชัดเจนจ้ะชบา ขอบคุณที่มาแชร์ประสบการณ์ มันค่อนข้างอธิบายออกมายาก ทั้งๆที่การสอนของเราก็เป็นอย่างนั้นแหละ

คือ ผู้ใหญ่มีความตั้งใจและจุดหมายการเรียนเดียวกัน ฉนั้นเราก็ต้องอธิบายการสอนของเราว่า เราสอนแบบนี้นะ เพื่อให้ได้ผลเต็มที่ ก็ว่ากันไป.. ตอนนี้แผนการสอน ค่อยๆ เป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น ปีนี้ปรับเปลี่ยนการสอนเพื่อให้รองรับกับจุดประสงค์ ของผู้เรียนมากขึ้น



ตรงนี้ขอแบ่งประสบการณ์จากสอนนิดนึง ก่อนการเริ่มสอนเนื้อหาในแต่คอร์ส เราต้องสร้างแรงจูงใจในการเรียนโดยการอธิบายว่าทำอย่างไร ผู้เรียนจะเรียนได้ดี และ ได้ผล บอกวิธีการสอนของเราให้ผู้เรียนทราบ แผนการสอนคร่าวๆ ของคอร์ส สิ่งที่ผู้เรียนสามารถคาดหวังจากการเรียนมีอะไรบ้าง แล้วอย่าลืมบอกนักเรียนว่า เรารักการสอนแค่ไหน ให้เขามั่นใจว่าเราตั้งใจและเตรียมพร้อมแบบมืออาชีพ